W związku z licznymi wystąpieniami kierowanymi do MOW NFZ w sprawie nieprawidłowości odnośnie naliczania i pobierania w zakładach opiekuńczo-leczniczych/pielęgnacyjno-opiekuńczych, w ramach miejsc zakontraktowanych przez Fundusz, opłat za wyżywienie i zakwaterowanie w wysokości wyższej niż określona w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 z późn. zm.) MOW NFZ wyjaśnia, co następuje.
Zasady ponoszenia odpłatności za pobyt w zakładzie opiekuńczo-leczniczym/pielęgnacyjno-opiekuńczym określa art. 18 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Zgodnie, z którym „ Świadczeniobiorca przebywający w zakładzie opiekuńczo-leczniczym, pielęgnacyjno-opiekuńczym (…), który udziela świadczeń całodobowych, ponosi koszty wyżywienia i zakwaterowania. Miesięczną opłatę ustala się w wysokości odpowiadającej 250% najniższej emerytury, z tym że opłata nie może być wyższa niż kwota odpowiadająca 70% miesięcznego dochodu świadczeniobiorcy w rozumieniu przepisów o pomocy społecznej”.
Przytoczony powyżej zapis nie pozwala świadczeniodawcy posiadającemu zawartą z Funduszem umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju świadczenia pielęgnacyjne i opiekuńcze w ramach opieki długoterminowej w zakresie świadczenia w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym/opiekuńczo-leczniczym na ustalanie opłat wyższych niż określone w przedmiotowej ustawie.
Niniejszy zapis nie dotyczy tzw. „miejsc komercyjnych” będących w dyspozycji świadczeniodawcy.
Warszawa, 21 lipca 2010 roku
|