Strona główna

Drukuj stronę

Opieka paliatywna i hospicyjna w warunkach ambulatoryjnych

Świadczenia opieki paliatywnej i hospicyjnej to wszechstronna, całościowa opieka nad świadczeniobiorcami chorującymi na nieuleczalne, niepoddające się leczeniu przyczynowemu, postępujące choroby. Opieka ta ma na celu zapobieganie bólowi i innym objawom somatycznym oraz ich uśmierzanie, łagodzenie cierpień psychicznych, duchowych i socjalnych. Świadczenia gwarantowane realizowane w warunkach ambulatoryjnych w poradni medycyny paliatywnej obejmują:
  1. porady lekarskie, porady lekarsko–pielęgniarskie w domu świadczeniobiorcy, porady psychologiczne;
  2. konsultacje lekarskie, w tym również świadczeniobiorcy, który nie został zakwalifikowany do hospicjum domowego;
  3. wsparcie rodziny świadczeniobiorcy.

Porada w poradni medycyny paliatywnej jest to świadczenie lekarza specjalisty medycyny paliatywnej lub lekarza w trakcie specjalizacji z medycyny paliatywnej obejmujące:
  1. badanie podmiotowe;
  2. badanie przedmiotowe;
  3. ordynacje leków, w tym leków przeciwbólowych;
  4. zapewnienie niezbędnych badań diagnostycznych;
  5. zlecenie zabiegów pielęgnacyjnych;
  6. kierowanie do zakładów opieki zdrowotnej, w tym udzielających świadczeń opieki paliatywnej i hospicyjnej w warunkach stacjonarnych lub domowych;
  7. wydawanie niezbędnych w procesie leczenia orzeczeń i opinii o stanie zdrowia świadczeniobiorcy;
  8. poradę lub wizytę w domu świadczeniobiorcy.

Poradnia jest czynna co najmniej 3 dni w tygodniu po 2,5 godziny dziennie, w tym 1 dzień w godzinach popołudniowych – do godziny 18.00.

Świadczenia gwarantowane w warunkach ambulatoryjnych są przeznaczone dla świadczeniobiorców, których stan ogólny jest stabilny oraz którzy mogą przybyć do poradni medycyny paliatywnej sami lub którzy ze względu na ograniczoną możliwość poruszania się wymagają porad lub wizyt w domu.
Świadczenia gwarantowane w warunkach ambulatoryjnych obejmują 2 porady lub wizyty w domu w tygodniu.

Warunkami realizacji świadczeń gwarantowanych są:
  1. przedstawienie skierowania wystawionego przez lekarza ubezpieczenia zdrowotnego;
  2. wskazanie medyczne, a w szczególności fakt występowania u świadczeniobiorcy jednostki chorobowej, o której mowa w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 29 sierpnia 2009r. (Dz.U. nr 139 poz 1138), nierokującej nadziei na wyleczenie.

 

 


 
 
© Narodowy Fundusz Zdrowia 2008
Narodowy Fundusz Zdrowia